The legendary composition "Non, Je Ne Regrette Rien" performed by young Sophie. "No, I don't regret anything" - this name is widely known throughout the world hit charming Edith Piaf. For Piaf, this composition became autobiographical, because the fate of this woman was like a film - very sad, and very deep j’regrette rien. j’vie avec mes souvenirs. j’regrette plus rien. de tout c’que j’ai pu dire. je laisse tomber tout c’que l’monde pense de moi. je laisse tomber. le monde autours de moi. j’aimerais partir à la dérive et ne plus jamais revenir. tout c’que j’ai fait jusqu’à maintenant, c’est regretter et prendre mon temps. Explication de "Non, Je ne regrette rien" Mariella Ntamatungiro Michel Vaucaire a écrit les paroles de cette chanson d’Edith Piaf en 1961. J’analyserai cette chanson comme un poème de six strophes. Non, rien de rien Non, je ne regrette rien C'est payé, balayé, oublié Je me fous du passé. Avec mes souvenirs J'ai allumé le feu Mes chagrins, mes plaisirs Je n'ai plus besoin d'eux Balayés les amours Avec leurs trémolos Balayés pour toujours Je repars à zéro. Non, rien de rien Non, je ne regrette rien Ni le bien qu'on m'a fait, ni le mal Non! Rien de rienNon!Je ne regrette rienNi le bien qu'on m'a fait ni le malTout ça m'est bien égal!Non! Rien de rienNon!Je ne regrette rienC'est payé, balayé View credits, reviews, tracks and shop for the 1961 Vinyl release of "Non, Je Ne Regrette Rien" on Discogs. plFZeno. Disc 1 Tracklist01Non, Je Ne Regrette Rien tekst piosenkiÉdith Piaf / 5 (10) playlista02Milord tekst piosenkiÉdith Piaf / 5 (1) playlista03La Vie En Rose tekst piosenkiÉdith Piaf / 5 (9) playlista04Hymne à L'Amour tekst piosenkiÉdith Piaf / 5 (4) playlista05La Foule (Que Nadie Sepa Mi Sufrir) tekst piosenkiÉdith Piaf 3,816 / 5 (1) playlista06Du Matin Jusqu'au Soir tekst piosenkiÉdith Piaf / 5 (1) playlista07L' Accordéoniste tekst piosenkiÉdith Piaf feat. Gus Viseur − / 5 (−) playlista08Padam...Padam09Bravo Pour Le Clown tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista10L' Homme à la Moto tekst piosenkiÉdith Piaf / 5 (2) playlista11Si, Si, Si, Si12La Goualante Du Pauvre Jean tekst piosenkiÉdith Piaf / 5 (1) playlista13Sous Le Ciel De Paris tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista14Notre Dame De Paris tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista15J'm'en Fous Pas Mal tekst piosenkiÉdith Piaf / 5 (1) playlista16Les Trois Cloches tekst piosenkiÉdith Piaf i Les Compagnons de la Chanson − / 5 (−) playlista17Un Homme Comme Les Autres tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista18C'est Merveilleux tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista19Bal Dans Ma Rue tekst piosenkiÉdith Piaf / 5 (1) playlista20C'était Une Histoire D'amour tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista21Mon Légionnaire tekst piosenkiÉdith Piaf / 5 (1) playlista22Les Momes De La ClocheDisc 2 Tracklist01Je Suis À Toi tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista02Les Amants Merveilleux tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista03Le Vieux Piano tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista04Boulevard Du Crime tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista05Jérusalem tekst piosenkiÉdith Piaf / 5 (6) playlista06Je M'imagine tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista07La Vie L'amour08La Belle Histoire D'amour09Mon Dieu tekst piosenkiÉdith Piaf 3,558 / 5 (2) playlista10T'es L'homme Qu'il Me Faut tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista11Les Blouses Blanches tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista12Des Histories13La Ville Inconnue tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista14Les Mots D'amour tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista15Les Flons Flons Du Bal tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista16C'est L'amour tekst piosenkiÉdith Piaf / 5 (1) playlista17T'est Beau, Tu Sais18Tatave tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista19Le Gitan Et La Fille tekst piosenkiÉdith Piaf / 5 (1) playlista20Je Sais Comment tekst piosenkiÉdith Piaf − / 5 (−) playlista21Je Me Souveins D'une Chanson22Eden Blues tekst piosenkiÉdith Piaf / 5 (1) playlista23Un Etranger tekst piosenkiÉdith Piaf dodawać teksty − / 5 (−) playlista „Quand il me prend dans ses bras, Il me parle tout bas, Je vois la vie en rose…„. Od siedemdziesięciu lat ta piosenka Édith Piaf, nagrana 9 października 1946 roku, rozbrzmiewa na ulicach świata. Podobnie jak bagietka bólu czy wieża Eiffla, La Vie en Rose należy do turystycznych obrazów Francji i jej stolicy. Poniżej znajdują się francuskie teksty piosenek oraz ich angielskie tłumaczenie, wraz z informacją o ich znaczeniu. La Vie en Rose: Francuski tekst piosenek i polskie tłumaczenie [Verse 1] Des yeux qui font baisser les miens Oczy tej niższej kopalni Un rire qui se perd sur sa bouche Śmiech, który gubi się w ustach Voilà le portrait sans retouche Oto portret bez retuszu De l’homme auquel j’appartiens Z człowieka, do którego należę [Chorus 1] Quand il me prend dans ses bras Kiedy bierze mnie w ramiona Qu’il me parle tout bas Pozwól mu mówić do mnie delikatnie Je vois la vie en rose Widzę życie w różu Il me dit des mots d’amour On mówi mi słowa miłości Des mots de tous les jours Codzienne słowa Et ça m’fait quelque chose I robi mi to coś Il est entré dans mon cœur Wstąpił do mojego serca Une part de bonheur Udział w szczęściu Dont je connais la cause Z czego znam przyczynę C’est lui pour moi To on dla mnie Moi pour lui Ja dla niego Dans la vie W życiu Il me l’a dit Powiedział mi, że L’a juré, pour la vie Przysięgał, na całe życie Et dès que je l’aperçois I jak tylko go zobaczę Alors je sens en moi Wtedy czuję się w sobie Mon cœur qui bat Moje bijące serce [Verse 2] Des nuits d’amour à plus finir Noce miłości, które się nie kończą Un grand bonheur, qui prend sa place Wielkie szczęście, które zajmuje jego miejsce Des ennuis des chagrins s’effacent Smutek, kłopoty znikają Heureux, heureux, à en mourir Szczęśliwy, szczęśliwy, na śmierć [Chorus 2] Quand il me prend dans ses bras Kiedy bierze mnie w ramiona Qu’il me parle tout bas Pozwól mu mówić do mnie delikatnie Je vois la vie en rose Widzę życie w różu Il me dit des mots d’amour On mówi mi słowa miłości Des mots de tous les jours Codzienne słowa Et ça m’fait quelque chose I robi mi to coś Il est entré dans mon cœur Wstąpił do mojego serca Une part de bonheur Udział w szczęściu Dont je connais la cause Z czego znam przyczynę C’est lui pour moi To on dla mnie Moi pour lui Ja dla niego Dans la vie W życiu Il me l’a dit Powiedział mi, że L’a juré, pour la vie Przysięgał, na całe życie Et dès que je l’aperçois I jak tylko go zobaczę Alors je sens en moi Wtedy czuję się w sobie Mon cœur qui bat Moje bijące serce Lalalalalala Lalalalalala Lalalala La Vie en Rose: Znaczenie i Historia Piosenki Jak się rodzi piosenka? Czasami w twórczości zbiorowej, której wszyscy uczestnicy nie są przypisani. W przypadku „La Vie en Rose” inicjatorką i autorką w 80% jest Edith Piaf, a także Robert Chauvigny, Marianne Michel, Henri Contet, może Marguerite Monnot, i oczywiście Louiguy. Istnieje kilka elementów, które opowiadają całą historię tej piosenki: Piaf miała pomysł na melodię, nad którą pracowała ze swoim dyrygentem, Robertem Chauvignym, nad projektem tekstu. Jakiś czas później Marianne Michel poprosiła ją o napisanie dla niej piosenki. Piaf naszkicowała kilka zdań, mówiąc „muzyka została napisana”, a w słowach, które napisała, jest „Quand je vois les choses en rose” (Kiedy widzę rzeczy w różu). Następnie zasugerowała jej Marianne Michel: „…la vie en rose” (życie w różu). Następnie Henri Contet wskazał jej, że dla pierwszego zdania konieczne jest wprowadzenie przyczyny, aby kontynuacja była spójna. Przyczynę? Kiedy bierze mnie w ramiona… Piosenka jest skończona, ale Edith nie została zaakceptowana przez Sacem jako kompozytor, więc musiała znaleźć kogoś, kto podpisze tę muzykę. Marguerite Monnot, pierwsza do której się zwrócono, odmawia tego „nonsensu”, inny kompozytor unika, być może kilku, i to w końcu Louiguy akceptuje, zmusza i zmusza. W tym czasie jest on jednym z „drobnych” kompozytorów Piafa. To nieco unieważnia wersję, którą poda po śmierci Piafa, precyzując, że naszkicowali tę piosenkę na kilka miesięcy przed oficjalną datą spotkania z Marianne Michel, a on wskazuje datę: chrzest jego córki. Ale w tym przypadku, Piaf, prawdopodobnie najpierw zaproponowałby mu podpis, przed Marguerite Monnot. Wydaje się, że późna wersja Louiguy’a z biegiem lat poprawiła się nieco, a on nigdy za życia nie zaprzeczył wersji Edith. Wniosek Niewątpliwie istnieją 3 części prawdy. Ta z Louiguy: muzyka i kilka słów zostało naszkicowanych w dniu chrztu jego córki. Ta z Piaf: Marianne Michel zachęciłaby ją do dokończenia tekstu. Ten Conteta: podczas pierwszego szkicu żaden utwór nie jest nigdy doskonały, a retusz jest często dziełem zbiorowym. Jednak te różne wersje nie odbierają Piafowi możliwości stworzenia „La Vie en Rose”. Od momentu powstania, około 500 artystów nagrało ją dla ponad 1950 wersji „La Vie en Rose”, takich jak Louis Armstrong, w 1950 roku, następnie Marlène Dietrich, Diane Dufresne, Montand, Ute Lemper, Iggy Pop, Grace Jones, Emilie Simon, Lady Gaga i kilku innych. Oto bardzo słynna wersja Louisa Armstronga: Jeśli chcesz odkryć kilka nowych francuskich piosenek, sprawdź mój artykuł o słynnych muzycy francuscy! Jeśli szukasz innych tłumaczeń piosenek Édith Piaf, sprawdź tekst i tłumaczenie Non, Je Ne Regrette Rien. Pięknością nie była. Kształtów Marilyn Monroe nie miała. Nie rozbudzała zmysłów jak Marlena Dietrich. Nikt nie ułatwił jej startu w zawodzie piosenkarki. Nie przyodziewała wielkich kreacji – zawsze na scenę zakładała jedynie prostą, czarną suknię. Nie wykonywała też popisowych numerów ani żadnych sztuczek. Edith Piaf po prostu śpiewała. Jej życie z pewnością nie było różowe – la vie pas en rose! A mimo to udało jej się trafić do serc wielu. Sous le ciel de Paris – burdel i ulica Urodziła się na ulicy, gdzie śpiewała przez dużą część swego życia. Jedna z legend, jaka urosła wokół jej postaci, głosi, że przyszła na świat się pod latarnią w zimową grudniową noc przy Rue de Belleville w Paryżu (choć w jej akcie urodzenia wpisany jest szpital Tenon, znajdujący się jednak w tej samej, 20. dzielnicy). Krótko po jej narodzinach ojciec, uliczny akrobata, niegdyś aktor teatralny, Louis-Alphonse Gassion (po nim odziedziczyła korzenie francusko-włoskie) zabrał ją od jej matki, kawiarnianej śpiewaczki. Annetta Giovanna Maillard (po niej miała korzenie berberyjskie) niezbyt interesowała się Edith dlatego piosenkarka przez całe swoje życie będzie ją nienawidzić). Gdy Louis ujrzał zaniedbanego „wróbelka” (piaf po franc. to wróbelek), oddał dziewczynkę na wychowanie swojej matce, która prowadziła wówczas dom publiczny w Normandii. Tak więc przyszła piosenkarka przez pierwsze lata swego życia wychowywana była przez grono prostytutek, podopiecznych jej babki. A do tego żyła wtedy w świecie jedynie dźwięków, ponieważ w wieku trzech lat straciła wzrok w wyniku nie wyleczonej do końca choroby. I tu mamy kolejną legendę: podobno dziewczynka wzrok odzyskała w momencie, gdy prostytutki zebrały pieniądze na jej pielgrzymkę do sanktuarium św. Teresy w Lisieux. Zaś jeszcze inna głosi, że wówczas 7-letnia Edith została znaleziona przez babkę i prostytutki, gdy grała na pianinie w jej domu publicznym (na pianinie, na którym umiała grać już w wieku trzech lat!). Jednak pewne jest, że od tej pory artystka będzie nosić przy sobie medaliki z wizerunkami świętych w podziękowaniu losowi za cud. Gdy z wojny wrócił Louis-Alphonse ojciec dziewczynki, zabrał ją z jej jedynego domu jaki znała, domu publicznego. Na ulicę. Tam Edith nauczyła się zarabiać na jedzenie śpiewem. W ciągu jednego dnia dzięki swemu głosowi zarabiała więcej niż jej ojciec w ciągu tygodnia. Mon manège à moi – „jazda” z Edith Piaf Kilka lat później, już nastoletnia Edith poznała swoją przyrodnią siostrę (młodszą córką jej ojca) Simone Berteaut, nazywaną pieszczotliwie przez piosenkarkę Momone. Te dwie kobiety będzie łączyła już do końca życia silna i burzliwa przyjaźń. We dwie starały się przeżyć każdego dnia: Edith wciąż śpiewała na ulicy, nierzadko też pozwalały sobie na kradzież jedzenia lub spędzały noce w piwnicach albo pustych budynkach. Po pewnym czasie, gdy Piaf udało się zarabiać więcej, wynajęły niewielkie, jednopokojowe mieszkanko. W dość młodym wieku Edith spotkała swoją pierwszą miłość Louisa Duponta, z którym miała córkę Marcelle. Wraz ze swoją siostrą przyrodnią oraz Louisem spali w jednym łóżku, w zimnej kawalerce. Ale życie prowadzili hulaszcze. Gdy Wróbelek miał 18 lat, rozstał się z Louisem, nie zaprzestając jednak wesołego życia (mimo opieki nad córką), sprowadzając licznych kochanków i organizując kolejne imprezy. Niestety, historia zatoczyła koło: Louis przyszedł po córkę i odebrał ją matce na zawsze. Marcelle zmarła w wieku dwóch lat na zapalenie opon mózgowych. Było to jedyne dziecko, jakie piosenkarka miała. Edith Piaf, starając się uporać ze śmiercią córki, zaczęła pić jeszcze więcej i wdawała się w krótkotrwałe romanse z kolejnymi mężczyznami. I nadal śpiewała. Zbawieniem dla jej smutnego losu było odkrycie jej przez Louisa Leplée impresaria, który pomógł przyszłej piosenkarce w rozpoczęciu jej kariery. To właśnie Leplée nadał jej imię La Môme Piaf i sprawił, że Edith zaczęła śpiewać na scenie. W kabarecie Le Gerny’s przy słynnym Champs-Elisee stanęła drobna, mierząca raptem 147 cm wzrostu nikomu nieznana 20-letnia dziewczyna. Jej chropowaty i stosunkowo niski głos sprawił, że oniemiała cała sala. I tak oto powoli zaczęło zmieniać się życie Edith Piaf. Louis Leplée był dla Edith jednym z najbliższych przyjaciół, jednocześnie – jak wspominała – był dla niej jak ojciec i opiekun, który kochał ją szczerą miłością. Dlatego śmierć kolejnego bliskiego człowieka w jej życiu rzuciła cień na los piosenkarki. W 1936 r. Louis został zamordowany w swoim własnym mieszkaniu w Paryżu. Piaf, która głęboko opłakiwała jego zgon, przez jakiś czas była nawet podejrzana o jego zabójstwo. Foule – samotność w tłumie Edith Piaf miała tłumy fanów, także za oceanem, gdzie występowała w Nowym Jorku, specjalnie dla niej pisano piosenki, uwielbiało ją wielu, nie narzekała na brak kochanków, a mimo to przez całe życie szukała tej jedynej miłości, odczuwając zawsze samotność. Przez kilka lat łączył ją romans z francuskim piosenkarzem i aktorem włoskiego pochodzenia Yves Montandem oraz Gilbertem Bécaud francuskim piosenkarzem, kompozytorem i aktorem, a także z Charlesem Aznavourem również francuskim kompozytorem, piosenkarzem i aktorem filmowym. Dwukrotnie wychodziła za mąż. Jej pierwszym mężem był Jacques Pills, z którym wzięła ślub 20 września 1952 roku, jednak małżeństwo przetrwało raptem cztery lata. Później połączyła ją namiętna miłość z (żonatym) Marcelem Cerdanem, mistrzem świata w boksie. Po śmierci Marcela Edith Piaf długo nie mogła się pozbierać. Doszło do niej, gdy namówiony przez Edith w rozmowie telefonicznej Marcel postanowił przylecieć do niej do Nowego Yorku najbliższym samolotem. Jednak kochankowie nigdy się już nie spotkali – podczas próby międzylądowania na Azorach jego samolot rozbił się o szczyt Vara (na wyspie São Miguel). Ciało zidentyfikowano dzięki złotemu zegarkowi, który otrzymał od Wróbelka. Edith Piaf była gotowa wziąć ślub dopiero 13 lat później. 9 października 1962 roku wyszła za młodszego od siebie o 21 lat Theophanisa Lamboukasa (znanego jako Théo Sarapo). Wielu krytykowało to małżeństwo sugerując, że Théo poślubił sławnego Wróbelka, ponieważ ta mogła pomóc mu w rozwinięciu się jego własnej kariery piosenkarskiej. Jednak to właśnie Théo okazał się jej najlepszym przyjacielem, aż po sam grób. Exodus Edith zmarła na raka wątroby. Jej ciało spoczywa do dziś na sławnym cmentarzu Père Lachaise, na którym w dniu jej pogrzebu pojawiło się ponad 40 tys. ludzi! W pobliżu jej grobu pochowany też jest zmarły młodo, u szczytu swej piosenkarskiej kariery legendarny Jimmy Morrison. Ciekawostką jest, że te dwie postaci są najczęściej odwiedzanymi na tym cmentarzu, a kolejne pokolenia fanów, składając kwiaty, nucą przeboje obydwu gwiazd (inaczej niż na naszych cmentarzach, gdzie obowiązuje cisza). Edith Piaf pozostawiła po sobie wspomnienie jedynej w swoim rodzaju piosenkarki. W 1977 roku powstało Muzeum Edith Piaf. Jej twórczość artystyczna należy do klasyki francuskiej piosenki. Nawet z jej śmiercią wiąże się legenda bezpośrednio dotycząca jej bliskiego przyjaciela Jeana Maurice’a Coctea (francuskiego poety, dramaturga, reżysera filmowego, scenografa, malarza, a także choreografa scenicznego i menedżera bokserskiego). Otóż plotka głosi, że dzień po śmierci piosenkarki artysta zmarł w wyniku ataku serca, co miało świadczyć o jego silnym wzruszeniu na wiadomość o śmierci Edith. Jaka była prawda? Nie dowiemy się, czy faktycznie serce francuskiego poety nie wytrzymało, jednak pewne jest, że ta niesamowicie utalentowana wielka, malutka kobieta, po dziś dzień swoim śpiewem trafia do serc milionów na całym świecie. Piosenkarka, której „hymn” życia stanowiła jedna z najbardziej znanych jej piosenek: Non, je ne regrette rien… Marta Płusa Vertaling van: Edith Piaf - Non, Je Ne Regrette Rien Nee, helemaal nergens van nee, ik heb nergens spijt van Noch van het goede wat me is overkomen, noch van het slechte Dat alles is me om het even Nee, helemaal nergens van nee, ik heb nergens spijt van Dat is afgehandeld, uit de weg geruimd, vergeten Ik trek me het verleden niet aan. Met al m'n herinneringen heb ik het vuur aangestoken, onder mijn verdriet en mijn vreugde Ik heb geen behoefte meer aan hen beiden, 'k heb mijn geliefden de deur uitgezet met hun emoties die mij beroeren Voor altijd uit de weg geruimd, ik begin weer van voor af aan Nee, helemaal nergens van nee, ik heb nergens spijt van Noch van het goede wat me is overkomen, noch van het slechte Dat alles is me om het even Nee, helemaal nergens van nee, ik heb nergens spijt van Want mijn leven, want mijn plezier beginnen vanaf vandaag met jou...

tekst je ne regrette rien